|
|
Lee Na_Kyoung
3 Years & 6 months & 9 days old | | |
3 เมษายน 2551
ล็อคไดไว้หลายวันขออภัยนะจ๊ะ
คืนวันเสาร์ต้องอัพโหลดรูปลงไว้ก่อน
เพราะเช้าวันอาทิตย์ต้องมาบ้านอากงที่ชลบุรี เพื่อไหว้เชงเม้ง
น้องพันช์จ๋า พี่ไม่ได้แวะบ้านน้อง มีเหตุขัดข้องนิดหน่อย
ยังงัยอาจจะแวะไปสวัสดีคุณป๋า คุณแม่ขากลับนะจ๊ะ
ฝากขอโทษคุณแม่กับคุณป๋าด้วยจ้า
มาถึงทริปเกาหลีต่อ รูปทริปนี้ไม่ค่อยได้ทำ
เพราะเวลามีน้อยใช้สอยจำกัดมากๆ อัพตามที่สามารถทำได้นะจ๊ะ
กิจวัตรประจำวันช่วงกลางวัน ถ้าเราไม่ได้ไปไหนกัน
โคโมฮียอนจะมารับไป รพ.เพื่อไปเยี่ยมคุณปู่เล็ก
ท่านประสบอุบัติเหตุขาหัก แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว
แต่ต้องทำกายภาพอิกนิดหน่อยจ้ะ

วันเสาร์ที่ 15 มีนาคม
วันนี้เรามีโปรแกรมไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างจังหวัดกัน
โคโมมียอนก้อไม่ได้ทำงานวันเสาร์อาทิตย์ จึงเป็นการไปเที่ยวกันพร้อมหน้าพร้อมตา
อากาศข้างนอกยังหนาวเย็นจับใจเช่นเดิม
กระจกรถเป็นไอเย็นตลอดการเดินทางเลย
หนูน้อยชอบเอานิ้วมาเขียนกระจกเล่นที่สุด
มุ่งหน้าสู่ อัมมยอนโด ใช้เวลาในการเดินทางราว 3 ชม.
(แต่ขากลับรู้สึกจะเร็วกว่านะ)
ถนนหนทางในเกาหลีจะมีอุโมงค์มากมาย เพราะมีภูเขาสูงเกือบทั่วประเทศ
เวลารถวิ่งผ่านอุโมงค์ หนูจะชอบที่สุด ^^

เราออกเดินทางในช่วงบ่าย ขับรถไปสบาย ๆ

มาถึงที่พักตอนเย็นพอดี
เราจองที่พักไว้ที่โรงแรม Ocean castle
แต่เราเลือกพักที่โซนวิลล่า เป็นบ้านพักที่สามารถเปิดมาเห็นทะเลได้เลย
ด้านหน้ามีสระว่ายน้ำด้วย แต่อากาศช่วงนี้ไม่เหมาะที่จะว่ายน้ำอย่างยิ่ง
ถ้ามาพักหน้าร้อน หนูคงกระโดดลงสระได้เลย
พาเจ้าอิจิหมีน้อยคู่ใจมาด้วย รีบวิ่งไปนั่งใกล้ ๆเตาผิงให้ออมม่าถ่ายรูป ^^

บ้านพักดีใช้ได้เลย มี 3ห้องนอน 2 ห้องน้ำ 1 ห้องครัว
เปิดประตูออกไปถ่ายรูปได้แป๊บเดียวก้อต้องรีบเข้าบ้านเพราะหนาวเหลือเกิน

เก็บของกันเรียบร้อยออกไปหาของอร่อย ๆทานกัน
มาทะเลแบบนี้ก้อต้องหาอาหารทะเลหม่ำ
เลือกร้านอาหารทะเลไม่ไกลที่พักนัก
เด็ก ๆ ดีใจที่ร้านอาหารมีสไลเดอร์และ Playroom ให้เด็ก ๆ เล่นสนุกอิกแล้ว

ระหว่างรออาหารเด็ก ๆ ก้อเล่นกันไป ผู้ใหญ่ก้อนั่งคุยกันไป
เล่น ๆ อยู่หนูวิ่งร้องไห้มาหาออมม่า บอกโดนเพื่อนผู้ชายเอามือมาตีหน้า
แถมทำท่าให้ดูอิก ตีเสียจังเบ้อเริ่มขนาดนี้ ใครไม่เจ็บเนี่ย
รยองอาออนนี่ก้อช่วยเล่าต่อว่า
เด็กผู้ชาย 2 คน ยึดสไลเดอร์ไม่ให้ผู้หญิงขึ้น เป็นพี่โตกว่านิดนึง
หนอยยยยยย ฟังแล้วออมม่าของขึ้น
มาทีหลังยังมาทำซ่าแกล้งหนู ออมม่าเลยพาหนูเดินกลับไปเล่นใหม่
เล่นเลยลูกไม่ต้องกลัว เราอย่าไปทำใครก่อน แต่อย่าให้ใครมาทำเรา
(คุณยายก้อสอนออมม่ามาอย่างนี้หล่ะ)

ออมม่าเดินไปเคลียร์ที่ห้องดูสิของเล่นมันมีอันเดียวเหรองัย ถึงมาแย่งน้อง
อัปป้ารีบเดินตามหลังมา เพราะรู้ว่าออมม่าจะทำอะไร หุ หุ
ออมม่าโดนอัปป้าว่า 1 ยก ห้ามมีเรื่องเด็ดขาด
(แอบเคยก่อวีรกรรมที่เกาหลีตอนหนูยังเล็กมาแล้ว 1 ครั้ง)
แต่ไม่ยอมเฟ๊ยยยยยยยย
ว๊ากเด็กนั่นไป 1 ยก สไลเดอร์ของแกคนเดียวเร๊อะ
เด็กบ้า......................เอ๊ยยยมาทำลูกช้าน
กล้าดียังงัยเนี่ยมาตีหน้าหนู
เรื่องของเด็กก้อจริงเหอะ ออมม่าก้อไม่ควรเข้าไปยุ่งหรอกนะ
แต่ออมม่าอยากให้หนูเป็นเด็กสู้คน
ไม่ใช่อะไรก้อร้องไห้ ยอมเขาอย่างเดียว
อย่างนี้ไปโรงเรียนออมม่าก้อต้องเป็นห่วงหนูหลายเท่าเลยนะเนี่ย
ใครมาดึงของเล่นที่ The little Gym ก้อให้เค้าดึงไป ไปเอาอันใหม่
ใครแย่งอะไรไปก้อร้องไห้ให้เค้าแย่ง เคยสู้รบตบมือกับใครเค้าบ้างมั๊ย?
ดีจังเลยน้าหนูเนี่ย ไม่มีเลือดของออมม่า อัปป้าเลย
สู้ๆๆๆๆๆ สิลูก

เด็กบ้าผู้ชาย 2 คน เล่นกันต่อไป ออมม่าเลยให้หนูกับรยองอาออนนี่กลับมากินข้าว
อัปป้าเลยโล่งใจไป.....เพราะถ้าออมม่าทำอะไรลูกเขาแล้วเค้าวิ่งไปฟ้องแม่
จะเป็นเรื่องราวใหญ่โตป่าว ๆ ก้อใช่น่ะแหละ
ยอมไป......
สักพักเวรกรรมก้อตามทัน เด็กบ้านั่นวิ่งกลับมาหาแม่ สะดุดโต๊ะล้มหน้าทิ่มเลย
สะจายยยยยยยยยยย ออมม่า
ตีหน้าหนู หน้าทิ่มเองซะ
ไม่ต่องลงมือ พระเจ้าก้อลงโทษให้หนูเนาะ
(ใครมาอ่าน รับไม่ได้ก้อไม่ว่ากันนะคะ แต่ออมม่าเป็นคนอย่างนี้จริง ๆ )
ยอมไม่ได้ถ้าเราไม่ผิด ของขึ้นทุกที

นั่งหม่ำข้าว ดื่มโซจู ดื่มไวน์กันไป เริ่มกรึ่ม ๆ แล้ว
โต๊ะข้าง ๆ มีวันเกิดด้วย
เค้าเห็นโต๊ะเรามีเด็ก เลยเอาเค้กบลูเบอรี่แบ่งมาให้
อิ่มอร่อยแล้วขับรถกลับบ้าน อาบน้ำกัน
โคโมและอัปป้าก้อเล่นไพ่ตัวเล็กกันไป ส่วนออมม่าก้อนอนดูทีวีกับเด็ก ๆ
จบคืนนี้ไปแบบสบายๆ

ตื่นเช้ามาอากาศสดชื่น
ถ่ายรูปสาวน้อยเพิ่งตื่นสักหน่อย หัวเหอพันกันกระจาย อิ อิ
ทำอาหารเช้า กิมจิชีเก ส่วนโคโมออกไปหาซื้อกับข้าวมาเพิ่ม
ทานอาหารเช้ากันเรียบร้อยแล้วเก็บของเตรียมเช็คเอ้าท์

ถ่ายรูปหน้าบ้านกันก่อนกลับ ~

อากาศที่ทะเลจะหนาวมากมายกว่าอากาศในเมืองเสียอิก
เพราะลมเย็นจากทะเล อัปป้าไม่ขอลงจากรถเพราะหนาวสุด ๆ
ส่วนหนูดีใจที่จะได้ลงไปเล่นทราย
รูปที่ 2 หมอกลงจัดสุดๆ มองแทบไม่เห็นทางเลย

เด็กๆ ได้เล่นทรายสมใจ

เริ่มคิดถึงบ้าน และเพื่อน ๆ ที่เมืองไทยแล้วสิ
อิกกี่วันถึงจะได้กลับบ้านน้า

วันจันทร์ที่ 17 มีนาคม
ออกไปซื้อของกินกลับไทยกันนิดหน่อยเพราะอัปป้ามีงาน
ต้องทำกับคณะรัฐบาลของเกาหลี จึงต้องเดินทางกลับไทยก่อน
ศุกร์ที่ 21 มีนาคม จะเดินทางกลับมาเกาหลีอิกครั้ง
วันอังคารที่ 18 มีนาคม
ออกไปส่งอัปป้าที่สนามบินอินชอนกับฮียอนโคโมแต่เช้า
ขากลับแวะซื้อขนมให้หนูแล้วพาหนูเดินเล่นก่อนเข้าบ้าน

สาวน้อยของออมม่าถ่ายกล้อง ADSL ให้ออมม่าได้แล้วน้า ^^

ออมม่าชอบเวลาที่หนูยิ้ม
หนูบอกออมม่าว่าหนูอยากตัวสูง ๆ เห็นต้นไม้สูงๆ หนูก้ออยากจะสูงบ้าง
บางครั้งออมม่าก้อจู้จี้กับหนูไปบ้างในบางเรื่อง
เพราะรักและปราถนาดีให้กับหนูเสมอนะลูก
พอมาเป็นแม่คนเองในวันนี้
เข้าใจแล้วว่าที่คุณยายเคยพร่ำสอนไว้มันจริงทุกอย่าง
ตอนนี้หนูอาจจะยังไม่เข้าใจอะไรมากนัก
แต่เมื่อหนูโตขึ้นมากกว่านี้ หนูจะเข้าใจในสิ่งที่ออมม่าสอนเอง
ยิ่งในสังคมสมัยนี้ ซึ่งในรุ่นหนูมันคงน่ากลัวไปกว่านี้อิกมาก
ออมม่าได้เพียงแต่หวาดกลัวกับภัย และอันตรายต่าง ๆ ที่มันจะเข้ามา
อยากที่จะคอยคุ้มครอง และปกป้องหนูอยู่ใกล้ๆ ตลอดเวลา
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้....
ที่สุดแล้วหนูต้องใช้ชีวิตบนโลกใบนี้
และต่อสู้กับปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ที่จะเข้ามาด้วยตัวของหนูเอง
ออมม่า อัปป้าจะคอยเป็นกำลังใจให้จ้ะ
อย่าลืมนะลูก ต้องเข้มแข็ง
(Fighting!!!! )
ปล.ช่วงนี้ติดหนังเกาหลีเรื่องนี้มาก ๆ จ้ะกำลังออนแอร์ที่เกาหลี
มาบ้านคุณแม่ก้อติดเอาซีดีที่ไปซื้อจากร้านเกาหลีมาดูด้วย
อัพทริปช้าไปนิดขออภัยนะจ๊ะ ^^

ด้วยรักไม่รู้จบ
ออมม่า & อัปป้า & น้องนา_คยอง จ้ะ
ตอนนี้อยู่ที่บ้านคุณแม่ที่จันทบุรีแล้วค่ะ มาเป็นสาวน้อยบ้านนาราว 2 อาทิตย์เลย ^^
น้องเป้ย กรี๊ดดดด มาเขียนไดแล้วเหรอจ๊ะ ขอบใจสำหรับลิงค์มากจ้า กลับกรุงเทพ ฯ แล้วพี่จะลองดูนะจ๊ะ
น้องแก้ม เพลงหน้าที่แล้ว ที่เกาหลีกำลังฮิตนี่นา พี่ก้อซื้อกลับมาฟัง อิ อิ (เอาทุกเพลงที่ชอบ ๆ มาลงล่ะ )
**ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และคอมเม้นทืน่ารักที่ฝากไว้ให้ค่ะ ** |